ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΣΤΑΧΤΗΣ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ – ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2021

Πρόκειται για ένα success story, μια ιστορία επιτυχίας στην οικογενειακή, επαγγελματική και κοινωνική πτυχή της ζωής. Κρίνουμε συνήθως το μέγεθος του επιτεύγματος από τη διαφορά μεταξύ αφετηρίας και κατάληξης. Στην περίπτωση του ‘Κοριτσιού της Στάχτης’ η, τουλάχιστον, εφιαλτική αφετηρία, κάνει το μέγεθος του επιτεύγματος τεράστιο. Πρόκειται για πραγματικό θρίαμβο της ζωής μπροστά στον όλεθρο του πολέμου και της καταστροφής.

Καλάβρυτα, Δεκέμβριος 1943. Επτά ορφανά προσπαθούν να κρατηθούν γύρω από μια εξουθενωμένη μάνα. Πείνα, κρύο, ταλαιπωρία και κυρίως ένα βασανιστικό «γιατί».

Το κορίτσι της ιστορίας, ένα από τα επτά παιδιά, παίρνει μια γενναία απόφαση που θα αλλάξει ριζικά τη ζωή της. Στην εκπληκτική φωτογραφία του εξωφύλλου του βιβλίου, το κορίτσι με τη μεγάλη καρδιά ατενίζει το μέλλον με θάρρος και αισιοδοξία. Είναι σα να την ακούμε: «Δεν θα φοβηθώ, θα το ξεπεράσω, χωρίς να ξεχάσω… Θα ζήσω, θα προκόψω και θα ευτυχήσω!».

Και στα μετέπειτα βήματά της, δε διστάζει να επιδιώξει αλλαγές που απαιτούν τόλμη και διορατικότητα. Καλάβρυτα, Σύδνεϋ, Αθήνα, Λονδίνο, Πάτρα, Καλάβρυτα, από το ναδίρ του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος στην οικογενειακή, εργασιακή και κοινωνική καταξίωση, χάρις στην ακεραιότητα του χαρακτήρα της, την επιμέλεια, την εργατικότητα, την προσήλωση στους στόχους και την γενναιόδωρη προσφορά της στους ανθρώπους και στην κοινωνία.

Το ‘Κορίτσι της Στάχτης’ κατάφερε να συσπειρώσει γύρω της την κοινότητα των Ελλήνων της Αυστραλίας, απλούς εργατικούς ανθρώπους που, στο πρόσωπό της, είδαν τη νέα Ελλάδα της αξιοσύνης και του φιλότιμου και την αγκάλιασαν με αγάπη.

Πριν από δύο χρόνια, στο Μνημόσυνο της Καλαβρυτινής Μάνας, ακούσαμε την καθηλωτική αφήγηση της Κυρίας Βίβιαν με βαθιά σιωπή και απαράμιλλο θαυμασμό. Ένα ακόμα παιδί του ’43 που τίναξε από πάνω του τις στάχτες του ολοκαυτώματος, της ατομικής και συλλογικής τραγωδίας και βάδισε με θάρρος προς τη ζωή, κατακτώντας την.

Τα μηνύματα που συνάγονται από το βιβλίο και την ιστορία που διαπραγματεύεται είναι πολύ δυνατά: μολονότι η ζωή πολλές φορές γίνεται σκληρή, τα πάντα είναι δυνατά, όταν συνδυάζεις ακεραιότητα και τόλμη, μαζί με δουλειά και κοινωνική ευαισθησία.

Μένιο, σε ευχαριστούμε για την τόσο συγκινητική και διδακτική αφήγησή σου. Αγαπητή Βίβιαν σε ευχαριστούμε για το σπουδαίο παράδειγμα ζωής που μοιράζεσαι μαζί μας. Καλό ταξίδι στο βιβλίο, που είναι μάθημα ζωής και πρέπει να μπει σε κάθε σπίτι και σε κάθε βιβλιοθήκη. Στην καρδιά μας έχει ήδη μπει.

Ευθ. Βαζαίος